Uzun yıllar önce İst.Eyüp Lisesinde okurken okul futbol takımında oynuyordum. O sıra basketbola da çok büyük tutkum vardı. Derslerim iyi idi. İftihara geçtiğim de olurdu. Ama hep top peşinde idim. Okul basket takımının kaptanı olarak resmi maçta yaptım. Galiba bize “Spor Aşkı o zamandan bulaştı”.O dönemde “A.Ş. henüz yoktu”!Yapılan amatör spor ne güzelmiş yahu?

               Yıllar geçti profesyonellik gelişti.”Bu arada bizlerde paralı askerler olduk”!Zamanla para,para,para diyerek maalesef bu günlere geldik.İnanın şu an çok büyük bir kara mizah oynanıyor.Üzülüyorum.Gargarada yapamıyorum  artık.Yazık!

Dün gece, TRT ekranında eski Kayseri spor Başkanın dan takımının ligden düşürülüşünü dinleyince inanın profesyonel spordan,sporculuğumdan utandım.Ne cüretkar konuştu?O sıralar Şenes Erzik T.F.F. başkanı imiş. Yıllar sonra yine aday oluyor. Neler olacak acaba?

Futbol maalesef “A.Ş.”oldu. Ama ben okul yıllarında ki sporu hala özlüyorum. Tüm yakınlarımın çocuklarına “Spor mutlaka yapılacak. Sporcu olunacak. Ancak, sakın haa, illa bir Metin Oktay olacağım diye hedefe kilitlenmek yok”.Önce tahsil yaşamı gelmeli. Bilinsin ki,”Yapılan istatistiklerde bin kişiden bir kişi ancak sporcu oluyor”.999 çocuk ne olacak? Yani,okumak şart…

Dün yılardır ömür tükettiğim,”Gün geçtikçe renkleri solan, Altay muhiti olarak tarihleşen Alsancak’ta dolaştım”.Eski dostları ziyaret ettim. Bu arada diş hastanesine uğradım. Diş Doktoru Şeref Öral kardeşimin kahvesini içtim.”İnanın O tam bir futbol aşığı”.

Ofis duvarları Altay ve Fenerbahçe resimleri ile dolu. Bizim kazandığımız 1967 Türkiye kupası resimleri hala var duvarında. Hani Lefter, Can,Basri,Şeref’li F.B. resmide bir başka güzel.Hemen her gittiğimde bir şöhretle de orada karşılaşırım.Bunlar arasında,Miço Mustafa’dan,Mithat,Feridun,Rıza,Hakemlere ,Teknik adamlara kadar.Doğrusu “Tam bir spor dostu arkadaş”.

Şeref Öral 1959 İstanbul doğumlu.1982 Marmara Ünv. ni bitirmiş. Haliç, F.B.Amatör, Göztepe genç takımlarında top oynamış.”Tam benim dediğim, sevdiğim gibi spor yapmış.” “Yukarıdaki 999 kişinin arasına girmemiş”!  1982-1992 yılları arasında futbol hakemliği  de var. Halen İzmir futbol hakemleri derneği ve de Altay kulübü kongre üyesi .

Son ziyaretimde bana;”Altay kulübü spor okulları için Gaziemir’de bir “Diş bölümü” açılırsa mesai saatleri dışında severek amatörce varım.” dedi. Ben bu kadar sporu amatörce seven, emek veren bir kişi görmedim. Hele hele bu devirde!

Eskiden; Teknik direktör kültürüyle ”Spor yapınca beyinde salgılanan Endorfin, Serotin sizi mutlu eder “diyorduk. Galiba artık plak değişti? Galiba böyle kimyasallar kale alınmaz oldu”! Herkes cebinde ki Napolyon’u merak ediyor artık. İşte o gidişle bu günlere gelindi hani.

Ancak”Futbolun hala A.Ş. değil aşk olduğunu hissedenlerde var”. İşte Şeref Öral’da bunlardan biri. Kardeşim; “Sen serotini de endorfini de layıkıyla bilirsin. Tıp tahsilinle anlatmak istediğimin hiç ilgisi yok. Bu sevgi, bu duygu yürekten gelir arkadaşım.”