Girişimcilik sonucunda; ekonomik hayatımıza katılan; Kobilerin müspet yön ve avantajlarını defalarca dile getirdik. Ancak her geçen gün nüfusun artışına paralel iş ve aş gereksinimi,  daha çok üretmek ve ürünlerimizin çoğunu  ihraç etme mecburiyeti; Kobilerin ve tarımın önemini stratejik boyuta taşımıştır.

Bir dönemlerin evlerini saat imalathanesi gibi kullanan İsviçre, bugünün karınca misali geniş bir nüfusa sahip, asgari bir ücretle,  global bir devlet  desteği sonucunda mucize yaratan bir Çin , daracık ve çöl toprağı  alanları ile tarım da mucize yaratan İsrail ve Hollanda gibi ülkelerin temelinde; girişim, iş, çalışma, teknoloji, birliktelik, destek, üretim ve ihracat yatmaktadır. Her ne kadar Kore benzeri bir  fırsatı geçmiş dönemlerde  kaçırmış olsak bile ülkemizin; 1950-1960’ lardan sonra başta tarım, demir çelik, otomotiv, tekstil gibi sahip olduğumuz lokomotif sektörler  ile geldiğimiz konum zaman zaman demokrasimiz deki  kesintilere rağmen son yıllarda yakalayabildiğimiz istikrarlı dönemler   kayıplarımızı tekrar kazanabilmek için bir fırsat olabilir.

Başta TARIM potansiyelimiz olmak üzere; çoğunluğu girişimcilik özelliği taşıyan             genç nüfusumuz,  dış ülkelerde yaşayan tecrübeli ve birikimli kardeşlerimiz ile tüm dünya da oluşan  müspet ikili ilişkileri kullanarak arzu edilen kalkınma boyutunu  tekrar yakalayabiliriz.

Bu amaca ulaşabilmemizin bilinen ama tam kullanmadığımız yolları tekrar özetlersek;

-          Milletçe çok çalışmak, üretmek,  tasarruf etmek, ihraç etmek

-          ÜRETİME ( her kademe de) destek vermek,

-          TARIM ve Tarıma dayalı sanayilerimizi olması gereken boyuta getirmek,

-          KOBİ ‘lere, girişimcilere, destek olmak, her boyutta teşvik etmek,

-          İHRACAAT önünde ki ( kur dahil) tüm engelleri kaldırmak,

-          Finansal imkanları   kullanılabilir boyuta getirmek ,

-          Bilgilendirme ve EĞİTİM ‘ e her kademe de etkinlik kazandırmak,

-          Liyakat ve  ehliyete mutlaka değer verip “doğru işe doğru insanı görevlendirmek”

-          Mesleki eğitimin canlandırılıp vasıflı iş gücünü yaratmak ,

-          Yenilik ve teknolojilerden yararlanmak,

-          Tanıtım, iletişim ve fuar etkinliklerine katılmak,

-          Birliktelik, işbirliği gibi etkinlikleri desteklemek,

-          Destek ve fonları daha etkin hale getirmek,

-          Oda, sivil toplum, dernek gibi örgütlerin kuruluş ve çalışmasını desteklemek,

 “TARIM ve SANAYİ” çok yönlü ve olumlu etkileriyle bir numaralı EKONOMİK  faaliyet olup hertürlü destek ve teşvike fazlasıyla layıktır.

Özetle: tüm bu oluşum ve katkıların yerine getirilmesi; başta kamu kurum ve destek kuruluşları, sivil toplum kuruluşları, akademi dünyası, basın olmak üzere tüm KOBİ ve tarım kuruluşlarının çaba, gayret, arzuları ile mümkündür.

Tarım ve KOBİ’ lerin; desteklerden yeterli ölçüde istifade edememesi, ihmal edilmesi halinde “işsizlik sorunu devam edecektir, ithalat-ihracat dengesi sağlanamayacaktır”.

ÜLKE EKONOMİSİNİN TEMEL GÖSTERGESİ TARIM VE SANAYİDİR.

EKONOMİNİN TEMEL TAŞI, İSTİHDAM, İHRACATIN POTANSİYELİ KOBİLERDİR.

KALKINMANIN ANAHTARI İŞBİRLİĞİ VE İHRACATTIR.