Artık yaşanan her olay, başımıza gelen her türlü melanet sıradan hale geldi.

      Aslında getirildi.

      Hafızalarımızı biraz zorlarsak,

      "İyi ki bu askerle savaşa girmemişiz"

      Şehit cenazelerinde atılan slogan "Şehitler Ölmez Vatan Bölünmez sözü tahriktir"

      Yaşanan en büyük ekonomik krize rağmen "teğet geçti"

       Batıyoruz  diye haykıran köylüye "Ananıda al git"

       "Sen açıldıkça analar ağlıyor" pankartını geceyarısı kanunsuz şekilde indiren valiler,

       Binlerce insanın katiline "sayın" diyebilenler

       Bu ülkenin birliği ve dirliği için namus sözü veripte hala bölücülük yapanlar,   

       Ele geçirilen yandaş medyanın hergün attığı asker düşmanlığını öne çıkaran manşetler ve daha yüzlercesi.

       Bütün bunlar hafızalarımızda, bir daha asla silinmeyecek şekilde kazındı.

       Bugün çok öne çıkan konu ise, bu ülkede herkesin namuslu bir yaşam sürmesi için her türlü fedakarlığı yapan askerlerimize yapılan amansız saldırılar.

       Bu ülkede yaşayan bir vatandaş olarak milyonlarca insan gibi elbette çok kızgınız. Asker düşmanlığı yapanların secerelerine baktığınızda, zaten istenen ve kurgulananları daha iyi anlıyoruz.

        Atılan manşetlere bakın, ve o gazeteleri okuyanları araştırın ki neredeyse tamamı Cumhuriyet düşmanları.

        Daha neredeyse düne kadar pervasızca yapılan saldırılar yokken, nereden birden bunlar cesaret sahibi oldular.

        Bu ülkede sürekli barıştan bahsedenlerin ellerinin ne kadar kanlı olduğunu,

        Bu ülkede daha çok demokrasi diyenlerin ne kadar samimiyetsiz ve dayatmacı olduklarını eylem ve konuşmalarından, yüzlerindeki nefret ve ukalalıktan çok iyi anlyoruz.

        Milletçe 12 Eylül'de bunların oyununu bozacak HAYIR lar bir şamar gibi yüzlerine ve alınlarına vurulur ki, el mi yaman bey mi yaman görürler .