Hükümetlerin en büyük görevlerinden biri, vatandaşına istihdam sahaları yaratarak iş bulmalarını veya müteşebbis olmalarını sağlamaktır.

    2001 ekonomik krizi bir zamanlar kısa süreli de olsa insanlarımızı çok mağdur etmiş, ve bu krizin ardından da mevcut hükümet ilk seçimde baraj altı bırakılarak cezalandırılmıştı. O tarihlerdeki işsizlik oranı % 10 u geçmiyordu.

    2010 yılı ikinci çeyreğini geçtiğimiz şu günlerde adeta 2001 yılını arar olduk. Yaklaşık 2 yıldan fazla zamandır inanılmaz bir işsizlik oranları ile karşı karşıyayız. Bugün çalışabilir durumda, neredeyse taşı sıksa suyunu çıkaracak gençlerimizin her dördünden biri işsiz olarak aramızda dolaşmaktadır. Açıklanan işsizlik rakamı hala % 14 seviyelerindedir.

     Nedense hala ülkeyi güllük gülüstanlık göstermeye meraklı, sürekli beyin yıkayan, bilgi kirliliği yaratarak acaba bir dört yıl daha iktidarda nasıl kalabilirim diyen AKP hükümeti bu büyük sorunu çözecek adımları bir türlü atmamaktadır.

     Sanayi siteleri, büyük organize bölgeleri tam bir tatil sitesine dönerken, bu ülkenin bereketli toprakları ise hala ekilip biçilmemektedir. Sanki bu ülkeyi birilerine boş teslim etme çalışması yapılmaktadır.

     Artan işsizliğe karşı alınacak önlemler o kadar çok ki, normal bir esnaf ve çiftci iki kelime yapabilse çaresini söylerler. Hala en pahalı akaryakıt ve enerjiyi kullandırırsan, hala en yüksek istihdam vergisi istersen, elbette gelinen nokta da bu olacaktır. 

     Daha düne kadar "benim adım Hıdır bildiğim odur" diyen iktidar şimdi işsizliği çözmek için toplumsal mutabakat aramakta. Zaten her berbat ettiği işte toplumsal mutabakat isteyerek sorumluluğu her kesimle paylaşmak istemekte.

     Bugün aramızda  milyonlarca işsiz çok büyük bir sosyal problem yaşamaktadır. Hem onların psikolojisi, hem de toplumun psikolojisi daha da berbat olmadan çok akıllı çözümlerle, çıldırma noktasına gelen işsizlerimize dönük projelerin hayatiyete geçirilmesi gerekmektedir.

     Birilerinin tuzu kuru iken, bakalım işsizleri düşünen olacak mı?