TBMM Başkanı Mehmet Ali Şahin, “Genelkurmaydan tatmin edici bir açıklama” bekliyormuş.
Ben de bekliyorum.
Hem Genelkurmay’dan bekliyorum...
Hem de iktidarın Cumhurbaşkanı, Başbakanı ve Dışişleri Bakanı’ndan.
Önce Başbakan açıklamalı.
“Hangi güçler adına taşeronluk yaptığı aziz milletimiz tarafından yakından bilinen terör örgütü...” derken, herkesin yakıştırdığı gibi “PKK’nın patronu İsrail” mi demek istiyor; yoksa çoğu kez olduğu gibi “laf olsun” diye mi konuşuyor?
Aziz milletin bir ferdi olarak, meselâ ben “terör örgütünün hangi güçler adına taşeronluk yaptığını” bilmiyorum.
Çok şükür, tek cahil ben değilim.
Sağa baktım.
Bilen yok.
Sola baktım.
Bilen yok
Başbakan’ın medyasına baktım.
“Taşeron” lafını manşete çekmişler falan ama belli ki  onlar da bilmiyor!
*  *  *
PKK’nın taşeron olup  olmadığı meçhul olsa da, nereden geldikleri belli.
Orada yatıyorlar.
Orada eğitim görüyorlar.
Orada ürüyorlar.
Orada yığınak yapıyorlar.
Orada saldırıya hazırlanıyorlar.
Orası...
Kıçımızın dibi!
*  *  *
Türkiye adamakıllı iki defa yellense uçurur oradakileri.
Ortada ne Talabani kalır...
Ne Barzani!
Ne var ki, bugüne kadar yapılanların hepsi; yapılması gerekenlerin tam tersi.
Adamlar, Türkiye’ye acı çektirdikleri ve kötülük yaptıkları için; teröre yardım ve yataklık ettikleri  için ayaklarının altına kırmızı halı döşenerek ödüllendiriliyorlar sanki!
Hayret.
Nedir bu aymazlığın sebebi?
İktidarın Cumhurbaşkanı, Başbakanı ve Dışişleri Bakanı   “boş lafı” bırakıp, bu yaşamsal soruya hemen cevap vermeli.


Babama...
SENEDE bir günleri, hiç sevmem.
Nedir o?
Mayıs’ın ikinci Pazar günü  anaların...
Haziran’ın üçüncü Pazar günü babaların...
Hiç öyle kepazelik olur mu?
İnsan olan her gün anar anasını...
Her an arar babasını.
Ama derler ya:
Beterin beteri var.
Ya bir ana, ya bir baba yitirdiyse evladını...
Onlar ne yapsın baba?
Ah baba.
Canım acıyor.
Etimden et kopuyor.
Paramparça oldum baba.
Paramparça olduk baba.
Paramparça.