İzmir il kongresi gösterdi ki bu partiden değişim bekleyenler, daha çok çok bekleyecek.
Baykal ateşli demokrasi nutukları atıyor ama kendisi kral. Karar veren de o, seçen seçtiren de. İşte İzmir'de de 600 delegenin iradesine el koydu. Yaş baş bir yana, ayıp yani. Atama il başkanını delegelerin yarısı onaylamamış, umurunda mı?
Yeni yönetimin düzeyine diyeceğim yok. İçlerinde arkadaşlarım, dostlarım, akrabam var. Konumuz onlar değil, yönetim anlayışı. Genel Başkan'ın iki dudağı herşeye kadir ve kaim.
Bu nedenle tekrarlayıp duruyoruz ya, bu ülkenin gerçek sorunu muhalefet, yani muhalefetsizlik, yani CHP. Kemal Kılıçdaroğlu CHP'nin soldan koptuğunu söyledi. Ezelden ve damardan CHP'li entellektüeller için yeni değil bu tespit. Onlar yıllardır CHP'nin solla ilişkisinin kalmadığını haykırıp duruyor.

POLİTBÜRO
İzmir'de ve her yerde CHP'liler sıcak odalarında gazete okuyup TV seyretmekten, meyhanelerde geyik yapmaktan, delege ve ilçe seçimlerinde birbirlerinin gözünü oymaktan, asıl oy depoları olan yoksula, varoşlara ayıracak zaman bulamıyorlar. Halka umut vermiyorlar.
Yığınlar, ülkenin ve kendisinin geleceğinden umutsuz. Esnaf, tüccar, sanatkar, öğretmen, profesör, avukat, doktor farketmiyor. Ve bu kesimler herşeyden çok CHP'den şikayetçi.
Baykal ve politbüro eleştirelerle yüzleşmiyor, eleştirileri önemsemiyor. CHP cemaatçiliğe karşı nasıl bir sosyal güvenlik projesi geliştirecek, eşitliği sağlayacak sosyal projeleri nelerdir, küresellik, emek, sermaye, girişim, dış politika, AB konularındaki görüşü nedir? Durma noktasındaki üretim ekonomisini nasıl canlandıracak?

HANİ ALTERNATİF
Bırakınız sıradan vatandaşı, bunları ben bile bilmiyorum. Gelir dağılımındaki adaletsizliği nasıl giderecek, işsizliğe karşı ne yapacak? Eğitimi dersanelerden kurtarabilecek mi? Hastaneleri nasıl iyileştirecek. Piyasa güçlerini nasıl teşvik edecek, nasıl yönlendirecek? Diyecekler ki bunlar parti programında, partili akedemisyenlerin hazırladığı plan ve projeler de var.
Ülkeyi dönüştürme ve yönetme sevdasındaki bir partinin yöneticileri, bunları kendileri yazıp kendileri okumazlar. Vatandaşın belleğine kazırlar. Umut böyle olunur, alternatif böyle olunur. Toplumsal güven böyle sağlanır.
CHP, sınıfsal olarak, sosyolojik olarak oy alması gereken kitlelere ulaşamadığı için elitlerden, geliri fena olmayanlardan ve iyi eğitimlilerden oy alıyor. Oysa dünyada sol varoşlardan, yoksullardan oy topluyor.

İSYAN ŞART
CHP ise ne yazık ki oralara ayıracağı enerjiyi kendi içinde harcıyor. Memleket partililerin umurunda değil. Kavga, 'ben ne olacağım' kavgası. Olaysız kongre yok. Kavgayla gürültüyle, naylon üye suçlamalarıyla parti kendi içinden dinamitleniyor.
Kendilerine itaat edilsin, koltuklarını korusunlar, sorgulanmasınlar. Baykal ve politbüroya bunlar yetiyor. İstediklerini delege, istediklerini belediye başkanı ve milletvekili seçtirsinler, gerisine karışmıyorlar.
CHP'nin tepeden tırnağa değişime, yeni bir kaptana yeni bir rotaya ihtiyacı var. Genç, dinamik kadrolara. Kemal Kılıçdaroğlu, Muharrem İnce, Gürsel Tekin çok genç sayılmazlar ama Baykal'a, Sav'a tercih edilir. Bu isimler Mayıs kurultayında veya genel seçim öncesinde parti içi statükoya isyan bayrağı açarlar mı?
Açmaları lazım. Yoksa ne CHP adam olur ne de Türkiye'nin kaderi değişir.