Geçenlerde sayın Başbakanımızın eline bir bebek tutuşturmuşlar. Tecrübeli babamız bebeği eli ile yüzüstü çevirerek "bu bebeğin gazı var" demiş.

   Ne de olsa tecrübe var.  Çocuk torun sahibi bir insanın bebeğin yüzündeki acı tebessüm veya ağlamasından hemencecik anlaşıyor ki bebeğin gerçekten gazı var. Bu gazı almak içinde sırtına hafifçe dokunarak rahatlatmasını sağlamış o minik yavrunun sayın Başbakanımız.

    Peki asıl gazı alınması gerekenler, ezilenler yani çalışan üreten ve ticaret yapan ile emeklilerin gazını kim alacak? Bunların midesine hatta kalbine sıkıntı veren o acı rahatsızlığı kim giderecek?

    Elbette hükümetlerin en baştaki görevi sorunları halledip insanların daha rahat bir yaşam şartlarına kavuşmasını sağlamak olmalı.

    Sürekli sorun çözen değil, sürekli sorun üreten bir yapı ile bakalım nereye varılacak. Her hafta yepyeni bir gündemle ülke insanı şaşkına çevrildi. Açılım masalları, darbe söylenti ve projeleri hemen ardından 2007 de yaşandığı söylenilen ve acitasyon yaratılan ve kavgalara neden olan türban krizi ile bu milletin asıl derdi olan işsizlik ve ödenemeyen banka borçları hep ötelendi ve unutturuldu.

    Artık inanılmaz bir işsizlik ve piyasadaki borç ve alacakların ödenmemesi ile yaşanan sosyal problemler dağ gibi büyümüşse, yani milletin gazı artmış ve rahatsızlık duyuyorsa hemen bir doktora yani erken genel seçime gitme zamanı gelmiştir.

    Rahatsız hastanın bir an önce ayağa kalkması ve gazının alınması bir ERKEN SEÇİM ile sağlanacaktır.

    Bakalım hastanın iyileşmesini isteyenler ile istemeyenler kimler olacak. Biraz daha bekleyip oynanan oyunları ibretle izleyelim. Bu oyun krizin bitmesine az kaldı, ilk çeyrek sonu, ikinci çeyreğin ortasında diyerek zaman kazananların yüzü çok yakında fena kızaracak.