Şöyle bir yıllar öncesine gidersek eğer... Ne umutlarla başlatmıştık ‘Ulaşımda dönüşüm’
projesini... Denizi, metroyu, otobüsleri birbiriyle kenetleyecek yolcu taşımasında çağdaş bir sistemi getirecektik.
Önce milyonlarca dolar ödeyerek Denizcilik İşletmeleri tarafından çalışan gemileri aldık belediye bünyesine.
Sonra körfezde belediye adında taşıma yapan özel şirketten bilet karşılığı alınan komisyonu kaldırıp mil başına para ödeme anlaşması yaptık.
Eğer özel şirkete mil başına ödeme yaparsak, her iskeleye gidecek düzenlemeyi belediye olarak biz yapacaktık.
Öyle de oldu.
Güzelbahçe’ye bile milyonlarca lira harcayarak iskele yaptık. Gemi de gönderdik ama binen olmayınca seferi kaldırdık. İskele şimdi amatör balıkçıların mekanı oldu.
İskelelere validatör koyup kentkart kullanımını sağladık.
Sırf yolcu sayımız artsın, İzmir körfez ile barışın diye yaptık tüm bunları.
Ama ne oldu?
Fiyasko!
İzmir’deki ulaşımın merkezi ESHOT’un 2008 yılı faaliyet raporundaki rakamlara bakın.
Milyon dolarlar harcanan körfez taşımacılığının ne noktada olduğunu görürsünüz.
Bakamayacaklar için ben baktım.
2008 yılında topu topu 11 milyon 290 bin kişi taşımışız.
Günde 30 bin kişi anlayacağınız.
Körfez taşımacılığının, tüm ulaşım sitemindeki payı sadece ve sadece yüzde 3.
Oysa 1979 yılında şehir hatları vapurları günde 38 bin yolcu taşıyordu bu kentte.
Nüfus arttı ama taşınan yolcu geriye gitti.
Bir de o kadar atılım yaptık ama İzmirliyi Körfez ile barıştıramadık gördüğünüz gibi.
Yolcu sayımızın azalması yetmezmiş gibi ‘Ulaşımda Dönüşüm’ projesinin başladığı yıldan bu yana sadece körfez taşımacılığından zararımız 70 milyon doları buldu.
Körfezde taşımacılığı Denizcilik İşletmeleri’nin yapmasıyla belediyenin yapması arasındaki fark bize 70 milyon dolar zarar yazdı sadece.
Bu zararla neler yapılmazdı cinsinden ajitasyona dalmıyorum.
Ama Körfez Taşımacılığı’ndaki fiyasko da hesap verilmesi, başarısızlığın nedenlerinin bu kente anlatılması gerektiğine inanıyorum.
Bu fiyaskonun ana nedeni, istedikleri kadar ‘ulaşım master planları yaptırdık’ desinler plansızlık, iş bilmezlik, günü kurtarma ve işin ehil ellerde olmamasıdır.
Her işimiz zaten böyle.
Bakın İzmir’deki taşımacılığın amiral gemisi ESHOT’a.
Zam yapmaktan başka çıkar yol bulamayıp halkın sırtından inmeyen, alay eder gibi bir gün fiyat indirip ertesi gün bindiren, evlere şenlik Kentkart ihalesi yapan bu kurumun da hali nicedir.
Yerimiz dar onu da sonra anlatacağız.