İZMİR Büyükşehir Belediye Başkanı Aziz Kocaoğlu, şu sözlerini derin bir ıstırap ve tarifsiz bir hüzünle okudum:
“Ankara’da bakanlık kapısındaki güvenlik görevlileri kimlik istemeye, şurada otur demeye başladılar. Bürokrattan talimat bu şekilde geliyor. Saatli ve randevulu gitmemize rağmen kimliğimi soruyor ve ‘otur şuraya’ diyorlar.”
Bakanlar, müsteşarlar, genel müdürler...
Veya her kimler ise bunlar, İzmir Büyükşehir Belediye Başkanı’na böyle bir muamele yapma cüret ve cesaretini, nasıl olur da kendilerinde bulurlar?
Ne anlamam mümkün.
Ne de onaylamam.
Dahası bu terbiyesizliği yapanlar, herkes emin olsun ki; yaptıkları yanlarına kâr kalmayacak.
Ama bugün ama yarın, bir gün gelecek; analarından doğduğuna pişman olacaklar.
*  *  *
AKP İzmir İl Başkanı Ömür Kabak’a da bir çift sözüm var.
Yaşanan olayı ve Kocaoğlu’nu “Bir daha Ankara’ya giderse haber versin, elinden tutup ben götüreceğim” diyerek, alaya almak; adam olana yakışmaz.
Kabak kardeş o sözleri okuduğunda, ilk iş Aziz Bey’i aramalıydı.
Temsil ettiği parti adına özür dilemeli, Başkan’ın gönlünü almalıydı.
Nerede, ne olduğunu iyice öğrendikten sonra da soluğu Ankara’da almalı ve sorumluların yakasına yapışmalıydı.
Ömür Kabak’ın unutmaması gereken bir şey var.
AKP bugün var, yarın yok.
Fakat İzmir 7 bin yıl önce de vardı, yedi bin yıl sonra da olacak!
*  *  *
Gelelim Aziz Bey’e...
Sayın Başkan kusura bakmasın ama yerinde olsaydım, en azından şunu yapardım.
Benden kimlik istenen, “otur şuraya” denilen yerde kapıyı öyle bir çarpardım ki; çıkan gürültüden, Ankara’da sağlam cam... Cam kırıklarının batmadığı adam kalmazdı!
İnanın.
Gerçekten yapardım.
Çünkü ben bunu ne zaman gerekirse, zaten hep yaparım!


En güzel iş!
HESABI yapmışlar. Türkiye Büyük Millet Meclisi, 1 Ocak 2009 ile 15 Aralık 2009 tarihleri arasında 108 birleşimde toplanarak, 501 saat 39 dakika mesai yapmış.
1 Ocak -15 Aralık arası, 350 gün eder.
350 günde 8 bin 400 saat var.
Yani milletvekillerinin günlük çalışma süresinin toplamı, 8 bin küsur saatin “küsuratı” kadar dahi yapmıyor!
Veya hesabı şöyle netleştirelim...
Milletvekilleri günde iki saat çalışsalar, 700 saat ederdi.
Günde 1.5 saat çalışsalar, 525 saat ederdi.
Demek, o kadar bile değil.
Doğrusu...
Güzel iş.
Hele bu hesabın, “bütün milletvekillerinin 108 birleşimin hepsine katıldığı ve oturumun açıldığı andan kapandığı zamana kadar yerinden kıpırdamadığı esasına göre” yapıldığı hatırlandığında...
Çok güzel iş!
Bir de, “Çalışıyorlar da, ne yapıyorlar?” sorusu var ki...
İşin orasını hiç karıştırmayın!